ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

Kύρωση των τροποποιήσεων της σύμβασης της Bαρκελώνης του 1976 "Για την προστασία της Mεσογείου Θάλασσας από την Pύπανση".

Με το Νόμο 3022/19.06.2002 (ΦΕΚ Α' 144) κυρώθηκαν οι τροποποιήσεις της Σύμβασης της Βαρκελώνης του 1976 (Ν. 855/1978 ΦΕΚ 235 Α'), που υιοθετήθηκαν στις 10 Ιουνίου 1995 στη Βαρκελώνη, καθώς και οι τροποποιήσεις του Πρωτοκόλλου του 1980 "για την προστασία της Μεσογείου Θάλασσας από τη ρύπανση από χερσαίες πήγες" (Ν. 1634/1986 ΦΕΚ 104 Α'), που υιοθετήθηκαν στις 7 Μαρτίου 1996 στις Συρακούσες.

Με τις πιο πάνω τροποποιήσεις ο τίτλος της πιο πάνω διεθνούς σύμβασης τροποποιήθηκε σε "Σύμβαση για την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος και των παρακτίων περιοχών της Μεσογείου". Τροποποιήθηκε επίσης το άρθρο για την γεωγραφική κάλυψη με επέκταση σε παράκτιες περιοχές που θα οριστούν από κάθε συμβαλλόμενο κράτος μέσα στην ίδια του την επικράτεια, επεκτάθηκε η έννοια του όρου "ρύπανση" και καθορίσθηκαν κατά τρόπο πιο συγκεκριμένο οι υποχρεώσεις των Συμβαλλομένων Μερών για την πρόληψη, μείωση και εξάλειψη της ρύπανσης της Μεσογείου από απορρίψεις πλοίων ή αεροσκαφών, από την εξερεύνηση και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας, από ουσίες (τοξικές και άλλες) που προέρχονται από χερσαίες πηγές καθώς και από διασυνοριακές μεταφορές επικίνδυνων αποβλήτων και τη διάθεσή τους. Πρωτόκολλο τροποποιητικό της Διεθνούς Σύμβασης των Aθηνών του 1974.

Την 1η Νοεμβρίου 2002, η διπλωματική συνδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην έδρα του ΙΜΟ στο Λονδίνο υιοθέτησε ένα Πρωτόκολλο με το οποίο πραγματοποιείται ο προ πολλού αναμενόμενος εκσυγχρονισμός της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με την Θαλάσσια Μεταφορά Επιβατών και των Αποσκευών τους. Το Πρωτόκολλο θα τεθεί σε ισχύ εντός 12 μηνών από την αποδοχή του από 10 Κράτη και εισάγει, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες τρεις σημαντικές τροποποιήσεις, στο πρότυπο των ρυθμίσεων για την ευθύνη και την αποζημίωση από μόλυνση του περιβάλλοντος: (α) Αντικειμενική ευθύνη: ο μεταφορέας ευθύνεται σε περιπτώσεις θαλασσίων συμβάντων, εκτός αν αποδείξει ότι το συμβάν οφείλεται σε ένα περιορισμένο αριθμό εξαιρέσεων που σχετίζονται με την ανωτέρα βία ή σε ενέργεια ή παράλειψη τρίτου που πραγματοποιήθηκε με πρόθεση να προκληθεί το συμβάν. (β) Yψηλότερα όρια: Τα όρια ευθύνης αυξάνονται σημαντικά (250.000 Ειδικά Τραβηχτικά Δικαιώματα για κάθε θάνατο ή σωματική βλάβη αντί για 46.666 Ε.Τ.Δ. που ίσχυε, ενώ αντίστοιχες αυξήσεις προβλέπονται και για την απώλεια ή ζημία σε αποσκευές και οχήματα). Yπέρβαση του ορίου αυτού μπορεί να γίνει μέχρι του ποσού των 400.000 Ε.Τ.Δ. για κάθε θάνατο ή σωματική βλάβη, αλλά στην περίπτωση αυτή ο μεταφορέας δικαιούται να αποδείξει ότι δεν βαρύνεται με πταίσμα. (γ) Yποχρεωτική ασφάλιση: Ο μεταφορέας υποχρεούται να διατηρεί ασφαλιστική κάλυψη ή άλλη οικονομική εξασφάλιση (π.χ. τραπεζική εγγύηση) αναφορικά με τα ως άνω όρια αντικειμενικής ευθύνης ανά επιβάτη ανά μεταφορά και θα του παρέχεται σχετικό πιστοποιητικό.

Το Πρωτόκολλο αναφέρει ότι τα Αρθρα 1 έως 22 της Σύμβασης, όπως τροποποιούνται από το Πρωτόκολλο, μαζί με τα Αρθρα 17 έως 25 του Πρωτοκόλλου και το Παράρτημα αυτού, θα αποτελούν και θα ονομάζονται "η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 σχετικά με την Θαλάσσια Μεταφορά Επιβατών και των Αποσκευών τους". Τα Κράτη που επικυρώνουν το Πρωτόκολλο του 2002 οφείλουν να καταγγείλουν την Σύμβαση του 1974 και τα Πρωτόκολλα του 1976 και του 1990.

Oργανισμός ινστιτούτου Aιγαίου του Δικαίου της Θάλασσας και του Nαυτικού Δικαίου.

Με το Π.Δ. 167/01.07.2002 (ΦΕΚ Α' 154) εγκρίθηκε ο Οργανισμός του πιο πάνω Ινστιντούτου Αιγαίου με αποστολή την έρευνα και μελέτη του Δικαίου της Θάλασσας και του Ναυτικού Δικαίου.

Οι υπηρεσίες του Ινστιτούτου Αιγαίου διαρθρώθηκαν σε μια ενιαία οργανική μονάδα που περιλαμβάνει την επιστημονική και την διοικητική υπηρεσία. Η επιστημονική υπηρεσία επανδρώνεται από ειδικό επιστημονικό προσωπικό που προσλαμβάνεται με 3ετή θητεία και περιλαμβάνει τρεις θέσεις κύριων ερευνητών και μια θέση συνεργάτη ερευνητή. Του Ινστιτούτου προϊσταται Διευθυντής - νομικός με διοικητική πείρα και διδακτορικό δίπλωμα στο Δίκαιο της Θάλασσας ή το Ναυτικό Δίκαιο - που διορίζεται με απόφαση του Yπουργού Δικαιοσύνης για τριετή θητεία.

Σε ισχύ η αναθεωρημένη Solas 1974 Από την 1η Ιουλίου 2002 τέθηκε σε πλήρη ισχύ το αναθεωρημένο Κεφάλαιο V ("Safety of Navigation") της SOLAS 74 περί ισοδυναμίας των ηλεκτρονικών με τους συμβατικούς χάρτες.

"Mαύρο κουτί" και στα πλοία

Οσα νεότευκτα πλοία κατασκευάστηκαν μετά την 1η Ιουλίου 2002 είναι υποχρεωμένα να έχουν εγκαταστήσει συσκευή καταγραφής δεδομένων ταξιδιού (Voyage Data Recorder). Για τα πλοία που έχουν κατασκευαστεί πριν την 1η Ιουλίου 2002 προβλέπεται χρονοδιάγραμμα μέσα στο οποίο υποχρεούνται να προσαρμοσθούν. Αυτά αναφέρονται σε έγγραφο του Κλάδου Επιθεώρησης Εμπορικών Πλοίων (ΚΕΕΠ) του Yπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας στο οποίο παρέχονται διευκρινιστικές οδηγίες σε ό,τι αφορά την έγκριση, αποδοχή και εγκατάσταση των πιο πάνω συσκευών. Στο ίδιο έγγραφο επισημαίνεται ότι παράλειψη συμμόρφωσης στην υποχρέωση αυτή θα έχει ως συνέπεια την επιβολή προστίμου και την απαγόρευση απόπλου του πλοίου.

ANAKOINΩΣEIΣ

1. Επεξεργασία Κανόνων Ναυτικής Διαιτησίας

Σε επανειλημμένες συνεδριάσεις της, που έλαβαν χώρα κατά το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο 2002 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, η Ελληνική Ενωση Ναυτιλιακών Δικηγόρων ασχολήθηκε με την επεξεργασία Κανόνων Ναυτικής Διαιτησίας, οι οποίοι μετά την θεσμοθέτησή τους θα εφαρμόζονται από την Ενωση Ναυτικών Διαιτητών Πειραιώς. Οι υπό επεξεργασία Κανόνες έχουν ως βάση το Προσχέδιο που ετοίμασε ο Δικηγόρος Αντώνιος Τσαβδαρίδης, μέλος του Δικηγορικού Γραφείου και μέλους της Ενώσεως Ι. Κ. Ρόκας & Συνεργάτες.

Κατά την συνεδρίαση της Ενώσεως της 16ης Ιανουαρίου 2003 παρέστη και ο Αναπληρωτής Καθηγητής της Νομικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης κ. Ευάγγελος Βασιλακάκης, ο οποίος ανέπτυξε τις απόψεις του επί του πιο πάνω προσχεδίου.

2.Ημερίδα του Συνδέσμου Ελλήνων Ναυτικών Τεχνικών Συμβούλων & Πραγματογνωμόνων και της Ελληνικής Ενωσης Ναυτιλιακών Δικηγόρων

Την Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2003 έλαβε χώρα στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Μεγάρου του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (Ακτή Μιαούλη 10) η δεύτερη κοινή επιστημονική ημερίδα του Συνδέσμου Ελλήνων Τεχνικών Συμβούλων & Πραγματογνωμόνων και της Ελληνικής Ενωσης Ναυτιλιακών Δικηγόρων με θέμα "Την συμβολή του Νομικού και Τεχνικού Συμβούλου στις νέες κατασκευές" (κατάρτιση ναυπηγικού συμβολαίου, προδιαγραφές, παρακολούθηση κατασκευής, παράδοση και παραλαβή).

Mέλη της Eνώσεως είναι τα δικηγορικά γραφεία:

Παύλος K. Aβραμέας & Συνεργάτες

Bγενόπουλος & Συνεργάτες

Γερασίμου & Συνεργάτες

N. Γωγιού - A. Nασίκα

Γ. & N. Λ. Δανιόλος

H. Hσαϊα

Kαρατζά & Συνεργάτες

Bλάσης N. Mακρής & Συνεργάτες

Πάνος Δ. Mαυρογιάννης & Συνεργάτες

Γ.E. Mπαϊρακτάρη & Συνεργατών

Nίκου K. Mπαλταζάνη - Kατ. Πλουμίδου & Συνεργατών

Mωράτη - Πασσά

Mαρίας Προεστού

Γ. Πωλογιώργη, Θ. Mπάμπαλη, N. Tρουλλινού, T. Mαύρου

Δευκαλίων Pεδιάδης & Yιοί

IKRP Pόκας & Συνεργάτες

Pούσσου - Xατζηδημητρίου

Σαραντίτης & Συνεργάτες

Σαπουνάκης & Συνεργάτες

Σαρλής, Ποταμιάνος, Γκαρέτσος

Aδελφών Σιούφα, Στ. Παπανδρεόπουλου, K. Eμμανουήλ, Π. Aναγνωστόπουλου & Συνεργατών

N. Σκορίνη

Στυλιανού & Στυλιανού

Π. K. Σωτηρόπουλου

Γρ. I. Tιμαγένη

Γ. Tζαγάκης - A. Kουτσούκος - Σ. Φωκάς

α) Eλεύθερη παροχή υπηρεσιών στις θαλάσσιες ενδομεταφορές Δικαστήριο των Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων. Aπόφαση C-205/99 της 20ης Φεβρουαρίου 2001, ECR (2001) I-1271

Oι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 4 και 1 του Κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των Κρατών-Μελών ("καμποτάζ") δεν επιτρέπουν, καταρχήν, να εξαρτάται η παροχή υπηρεσιών τακτικών θαλάσσιων ενδομεταφορών προς και από τα νησιά, καθώς και μεταξύ των νησιών, από προηγούμενη διοικητική άδεια. Κατ' εξαίρεση, τούτο επιτρέπεται εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι υπάρχει πραγματική ανάγκη δημόσιας υπηρεσίας λόγω της ανεπάρκειας των υπηρεσιών τακτικών μεταφορών σε κατάσταση ελεύθερου ανταγωνισμού και αποδεικνύεται ότι αυτό το σύστημα προηγούμενων διοικητικών αδειών είναι αναγκαίο και ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Ενα τέτοιο σύστημα πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, μη εισάγοντα διακρίσεις και εκ των προτέρων γνωστά στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις.

Στην περίπτωση προηγούμενης διοικητικής άδειας, το κοινοτικό δίκαιο δεν αντιτίθεται στην εξουσία Κράτους-μέλους να περιλαμβάνει στις προϋποθέσεις χορήγησης και διατήρησης αυτής την απαίτηση ότι ο πλοιοκτήτης πρέπει να έχει ενημερότητα στην πληρωμή των φορολογικών του οφειλών ή των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως. Η προϋπόθεση αυτή, εφόσον εφαρμόζεται χωρίς δυσμενείς διακρίσεις, παρέχει στο εν λόγω Κράτος-μέλος τη δυνατότητα να ελέγχει την φερεγγυότητα και την "ικανότητα παροχής υπηρεσιών" του πλοιοκτήτη. Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του Κανονισμού 3577/92 επιτρέπει σε Κράτος-μέλος, για την ίδια γραμμή ή την ίδια θαλάσσια διαδρομή, να επιβάλλει υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας σε ναυτιλιακές επιχειρήσεις και ταυτοχρόνως να συνάπτει με άλλες επιχειρήσεις συμβάσεις ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας προς εκτέλεση της ίδιας τακτικής γραμμής από και προς νησιά. Τούτο, όμως, προϋποθέτει αφενός την ύπαρξη πραγματικής ανάγκης δημόσιας υπηρεσίας και αφετέρου την τήρηση της αρχής της ισότητας που αποκλείει τις δυσμενείς διακρίσεις και δικαιολογείται σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό δημοσίου συμφέροντος.

β) Αρειος Πάγος 356/2002 (B2 Πολιτικό Tμήμα)Eυθύνη από ναυτεργατικό ατύχημα. Διέπεται από το δίκαιο που ρυθμίζει τη σύμβαση ναυτικής εργασίας

Ναυτεργατικό ατύχημα και θάνατος του ναυτικού. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 25 και 26 ΑΚ., 1, 2 και 3 της Σύμβασης της Ρώμης 1980 (κυρωτ. Νόμος 1792/1988), 914 ΑΚ, 1 και 16 του Ν. 551/1915 και 66 του ΚΙΝΔ η ευθύνη από ναυτεργατικό ατύχημα, που είναι διάφορη και δεν ταυτίζεται με την ευθύνη από αδικοπραξία, δεν ρυθμίζεται από το κατά το άρθρο 26 ΑΚ εφαρμοστέο δίκαιο επί ενοχών που απορρέουν από το αδίκημα, αλλά από το δίκαιο που διέπει τη σύμβαση ναυτικής εργασίας, δηλ. εκείνο που ορίζεται από το άρθρο 25 ΑΚ. Αν συμφωνήθηκε ως διέπον την σύμβαση ναυτικής εργασίας το Ελληνικό δίκαιο έχουν εφαρμογή, ως μέρος του διέποντος την σύμβαση Ελληνικού δικαίου, και οι διατάξεις της συμβάσεως του Λονδίνου που κυρώθηκε με το Ν. 1045/1980, το Πρωτόκολλο του Λονδίνου που κυρώθηκε με το Ν. 1159/1981 καθώς και η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών που κυρώθηκε με το Ν. 2321/1995.

Εξ άλλου, κατά το Ελληνικό δίκαιο ο παθών εξ εργατικού-ναυτικού ατυχήματος ή σε περίπτωση θανάτου του οι συγγενείς του κατά νόμον και η σύζυγός του έχουν δικαίωμα να εγείρουν την αγωγή του κοινού δικαίου και να ζητήσουν, εκτός από την πλήρη περιουσιακή αποζημίωση, και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, που κρίνεται πάντοντε κατά το κοινό δίκαιο (914, 922 και 932 AK) και για τη θεμελίωση της δεν απαιτείται το ειδικό πταίσμα της μη τήρησης των επιβαλλομένων όρων ασφαλείας, αλλ' αρκεί το κατά το κοινό δίκαιο πταίσμα του εργοδότη ή των προστηθέντων του.

γ) Αρειος Πάγος 295/2002 Eφαρμοστέο δίκαιο στην κατάταξη απαιτήσεων επί πλειστηριασμού αλλοδαπού πλοίου στην Eλλάδα

Πλειστηριασμός πλοίου με ξένη σημαία κατασχεμένου σε Ελληνικό λιμάνι. Κατάταξη απαιτήσεων. Εφαρμοστέο το Ελληνικό δίκαιο. Για να ισχύσει ο εμπράγματος χαρακτήρας των προνομίων του ΚΙΝΔ και να προηγηθούν αυτά έναντι της ναυτικής υποθήκης, ο ίδιος εμπράγματος χαρακτήρας θα πρέπει να καθιερώνεται και κατά το δίκαιο του Kράτους της σημαίας του πλοίου. Προνομιακές απαιτήσεις με βάση τα άρθρα 205 ΚΙΝΔ και 1507 Εμπορικού Κώδικα της Πολιτείας του Παναμά.

δ) Αρειος Πάγος 1002/2002 Διεθνής Σύμβαση Aθηνών 1974 για τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών.Eυθύνη μεταφορέα. Διετής παραγραφή αξιώσεων είτε από σύμβαση είτε από αδικοπραξία.

Η Διεθνής Σύμβαση των Αθηνών για την θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπογράφηκε στις 13.12.1974 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με τον Νόμο 1922/1991, εφαρμόζεται σε κάθε διεθνή θαλάσσια μεταφορά, όπως η έννοιά της ορίζεται στο άρθρο 1 παρ. 9 και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 παρ. 1.

Οποιαδήποτε αγωγή αποζημίωσης για τον θάνατο ή τις σωματικές βλάβες επιβάτη ή για την απώλεια ή την ζημία αποσκευών κατά την διάρκεια διεθνούς θαλάσσιας μεταφοράς, όπου εφαρμόζεται η πιο πάνω Διεθνής Σύμβαση, δεν μπορεί να ασκηθεί κατά του μεταφορέα ή του προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό του, με άλλο τρόπο εκτός από αυτόν που προβλέπεται στην πιο πάνω σύμβαση (άρθρο 14). Συναφώς το άρθρο 16 προβλέπει ότι οποιαδήποτε αγωγή αποζημίωσης για θάνατο ή σωματικές βλάβες σε επιβάτη θα παραγράφεται μετά πάροδο δύο ετών. Ο χρόνος παραγραφής σε περίπτωση σωματικής βλάβης υπολογίζεται από την ημερομηνία αποβίβασης του επιβάτη από το πλοίο. Τα θέματα αναστολής και διακοπής του χρόνου παραγραφής ρυθμίζονται από την lex fori αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται άσκηση αγωγής σύμφωνα με την πιο πάνω σύμβαση μετά την πάροδο τριών ετών από την ημερομηνία αποβίβασης του επιβάτη. Η πιο πάνω βραχυπρόθεσμη παραγραφή εφαρμόζεται σε κάθε αγωγή αποζημίωσης από την πιο πάνω αιτία ανεξάρτητα αν ο ενάγων επιχειρεί να θεμελιώσει το δικαίωμά του στην σύμβαση θαλάσσιας μεταφορά ή σε αδικοπραξία.

Η πιο πάνω ερμηνεία είναι σύμφωνη με τις προβλέψεις του άρθρου 16 καθώς και με τον σκοπό της πιο πάνω Διεθνούς Σύμβασης, η οποία, αποβλέποντας στην ενοποίηση των Κανόνων των σχετικών με την ευθύνη του θαλάσσιου μεταφορέα, καθιέρωσε κατά τρόπο ενιαίο την πιο πάνω σύντομη παραγραφή για τη συγκεκριμένη έννομη σχέση.

ε)Ολομέλεια Ρυθμιστικής Αρχής Θαλασσίων Ενδομεταφορών Απόφαση Νο. 79/2002 Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στις θαλάσσιες ενδομεταφορές. Δρομολόγηση πλοίου για την εξυπηρέτηση ακτοπλοϊκής γραμμής.

Η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στις θαλάσσιες ενδομεταφορές αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Συνθήκης ΕΚ και υπόκειται μόνο σε περιορισμούς που δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος. Τέτοιος λόγος είναι η διασφάλιση της επάρκειας τακτικών υπηρεσιών θαλάσσιων μεταφορών από και προς νησιά καθώς και μεταξύ νησιών ώστε να διασφαλιστεί η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη και γενικότερα η διαβίωση του πληθυσμού χωρίς όμως τούτο να σημαίνει ότι όλες οι νησιωτικές μεταφορές θεωρούνται εξ ορισμού ως υπηρεσίες δημοσίου συμφέροντος.

Το σύστημα περιορισμών πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με την αρχή της μη διάκρισης και την αρχή της αναλογικότητας και να εξασφαλίζεται γνώση των κριτηρίων επιβολής από τους ενδιαφερομένους. Τέτοια γνώση αποτελεί η Yπουργική Απόφαση σχετικά με το δίκτυο ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών. Σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο παρεμπόδισης εισόδου στην αγορά για την εξυπηρέτηση άλλης δρομολογιακής γραμμής από αυτήν που προβλέπεται στην Yπουργική Απόφαση.

Η δήλωση δρομολόγησης σε τακτική γραμμή αποτελεί δικαίωμα που καθιερώνεται από τον Νόμο 2932/2001 και δεν μπορεί να μετατραπεί σε σύστημα παροχής εγκρίσεων από την Διοίκηση για την άσκηση ακτοπλοϊας. Θεμιτός περιορισμός είναι η επιστροφή ελλιπούς φακέλου της δήλωσης δρομολόγησης με σκοπό την συμπλήρωσή του.

Δήλωση δρομολόγησης από πλοιοκτήτρια Εταιρία για την κάλυψη γραμμής σε συγκεκριμένα Ελληνικά νησιά. Αρνηση αποδοχής της δήλωσης δρομολόγησης από τον Yπουργό με το αιτιολογικό ότι η συγκεκριμένη γραμμή δεν περιλαμβανόταν στο δίκτυο ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών και ότι υπήρχε τυπική έλλειψη στο φάκελο δήλωσης της Εταιρίας λόγω μη κατάθεσης βεβαίωσης από την Αρχή ότι το πλοίο συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για παροχή υπηρεσιών θαλασσίων ενδομεταφορών.

Προκήρυξη διαγωνισμού από τον Yπουργό για την κάλυψη της γραμμής που προέβλεπε το δίκτυο. Ακύρωση της Yπουργικής Απόφασης, μετά από προσφυγή, για τον λόγο ότι (α)αν θεωρούσε η Διοίκηση ότι η συγκεκριμένη γραμμή του δικτύου αφορούσε την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, θα έπρεπε να επιβάλλει αιτιολογημένα υποχρεώσεις δημοσίας υπηρεσίας και (β)η πρόβλεψη συγκεκριμένης ημερομηνίας για την υποβολή του ελλείποντος εγγράφου του φακέλου πρέπει να έχει ενδεικτικό χαρακτήρα ώστε να μην αποτελεί πηγή δυσμενούς διάκρισης σε βάρος της συγκεκριμένης κατηγορίας πλοίων.

στ)Αρειος Πάγος 576/2002 Κοινωνία σε μετοχές πλοιοκτητριών Εταιριών.

Η μετοχή πλοιοκτήτριας Ανώνυμης Εταιρίας αποτελεί πράγμα κινητό και ταυτόχρονα αξιόγραφο. Ως πράγμα είναι αντικείμενο κυριότητας και ενσωματώνει την μετοχική έννομη σχέση που ακολουθεί το εμπράγματο επί του τίτλου δικαίωμα. Είναι δυνατή η κοινωνία, δηλαδή η συγκυριότητα μετοχής κατ' ιδανικά μέρη εξ αδιαιρέτου, επί περισσοτέρων δε μετοχών της ιδίας Ανώνυμης Εταιρίας δημιουργούνται τόσες κοινωνίες όσες και οι μετοχές.

Η διανομή μετοχών κατά το άρθρο 480 παρ. 2 ΚΠολΔ μπορεί να γίνει με κατανομή του συνόλου των μετοχών σε μέρη ανάλογα με τις μερίδες των μετόχων ώστε καθένας να λάβει ανάλογο αριθμό μετοχών.

Διανομή ναυτιλιακών επιχειρήσεων που αποτελούν οικονομικό σύνολο κατά το άρθρο 483 ΚΠολΔ. Ειδικώτερα επί Ανωνύμων Εταιριών που τυγχάνουν η καθεμιά πλοιοκτήτρια πλοίου που το εκμεταλλεύεται η ίδια, μετά από αίτηση κάποιου από τους κοινωνούς μπορεί να γίνει στον αιτούντα η επιδίκαση ολόκληρης της υπό διανομή επιχείρησης έναντι καταβολής χρηματικού ποσού ίσου προς την αγοραία αξία της επιχείρησης. Στην περίπτωση αυτή οικονομικό σύνολο κατά την έννοια της πιο πάνω διάταξης μπορεί να αποτελέσει είτε το σύνολο των μετοχών είτε η πλειοψηφία των μετοχών, αφού η κατοχή αυτών σημαίνει έλεγχο της Ανώνυμης Εταιρίας και της ανήκουσας σε αυτήν επιχείρησης.